امروزه مهمترين چالش پيشروي گسترش شبكههاي بيسيم WiFi، محافظت آنها در برابر دسترسيهاي غيرمجاز و نفوذ مخفيانه به داخل شبكه و بهرهبرداري از منابع شبكه ميباشد. در اين مقاله سعي شده است تا با ارائه راهكارهاي عملي گامي مثبت در جهت ارتقاي امنيت شبكههاي پرخطر بيسيم برداريم.
شبكههاي وايرلس براي دسترسي به اينترنت بدون اتصال هرگونه سيمي بسيار مناسب ميباشند.اما همين بستر ميتواند تبديل به محيطي آسيبپذير جهت نفوذ به شبكهها، سرورها و كامپيوترهاي متصل به آن شود.
عدم رعايت نكات امنيتي به چند دليل خطرناك است:
1- هر شخصي كه به شبكه بيسيم متصل شود، بتواند به اطلاعات هارد ديسك و فعاليتهاي آنلاين شما دسترسي يافته، اطلاعات شخصي و محرمانه مانند اطلاعات بانكي، سازماني، كلمه عبورها، فايلهاي خانوادگي و… را بدست آورد.
2- كامپيوترهاي موجود در شبكه ميتوانند با سرعت و وسعت هرچه بيشتر به انواع ويروسها و بدافزارها آلوده شوند.
3- اگر شخص نفوذ كننده به شبكه از بستر اينترنت شما جرم يا تخلفي مرتكب شود، رهگيري آن فعاليت خلاف قانون به سمت مسيرياب شما باز خواهد گشت.
با رواج سرقت هويت، بايد با احتياط و وسواس بسيار نسبت به برپايي و پيكربندي شبكهي بيسيم سازماني يا خانگي خود اقدام نماييد.
گام 1: تغيير احراز هويت ورودي (login) پيشفرض
وقتي روتر شما متصل شد، شما ميتوانيد با يك صفحه تحت وب به تنظيمات روتر خود دسترسي خواهيد داشت.
1. كارخانه سازنده دستگاه يك آدرس اينترنتي (URL) به همراه يك نام كاربري لاگين و يك رمز عبور براي دسترسي به پيكربندي روتر به شما ارائه ميدهد.
2- زماني كه شما به اين صفحه با رمز عبور پيشفرض وارد شديد، براي تغيير پسورد به دنبال بخشي با عنوان ” administration” يا ” settings” بگرديد.
3- رمز عبوري انتخاب نماييد كه حدس زدن آن دشوار باشد. تركيبي از حروف، اعداد، سيمبل و نشانهها ميتوانند در توليد پسورد مناسب باشند. از كلمات عمومي و ساده و اطلاعات شخصي خود استفاده نكنيد.
رها كردن اطلاعات ورود به حالت پيشفرض، به هكرها اجازه ميدهد تا به راحتي از طريق لاگينهاي پيشفرض به تنظيمات روتر شما دسترسي يابند.
گام 2: استفاده از رمزنگاري (Encryption)
دو نوع رمزنگاري اصلي در شبكههاي بيسيم وجود دارند:
1. متد WEP یا (Wired Equivalent Privacy) نوع قديميتر با امنيت كمتر است، اما اگر تنها گزينهي قابل انتخاب در دستگاه شما است، استفاده از آن بهتر از نداشتن هيچ رمزنگاري است. متد رمزگذاري WEP نسخه 128 بيتي بهتر از WEP 64 بيني است.
2. متد WPA (WiFi Protected Access) نسبت به متد WEP جديدتر، امنتر، در دستگاههاي بيشتري در دسترس ميباشد. آخرين نوع آن WPA2 اسن كه بيشترين سطح محافظت امنيتي را ارائه ميدهد.
گام 3: تغيير SSID
SSID (Service Set Identifier) اسم شبكهي شماست. كارخانه سازنده معمولاً اين شناسه را به صورت پيشفرض مانند نام كاربري مديريت تنظيمات روتر درنظر ميگيرد.
1. در صفحه وب تنظيمات روتر، به دنبال تنظيمات وايرلس بگرديد.
2. فيلدي با عنوان SSID را بيابيد.
3. فيلد را به يك نام منحربفردي تغيير دهيد.
4. از به كاربردن نام شركت، آدرس خود، يا هرنام قابل شناسايي مانند “مجتمع مسكوني فرهنگيان” يا “واحد مالي شركت فانوس” اجنتناب نماييد.
هكرها همانند نام كاربري و رمز عبور پيشقرض، از اسامي پيشفرض SSID كارخانهها آگاهي دارند، و تغيير ندادن اين پارامتر، نفوذ آنها به شبكههاي شما را يك گام نزديكتر ميسازد.
گام 4: غيرفعال كردن پخشي (broadcasting)
شبكههاي بيسيم SSID خود را بصورت برودکست پخش خواهد کرد که این کار موجب می شود تا همه رایانه هایی که در محدوده ی شبکه وایرلس قرار دارند، به آن دسترسی یابند. برای دسترسی به شبکه ی بی سیم تنها نیاز به ورود نام SSID و رمز عبور می باشد. با برودکست نام SSID، در واقع شما اظلاعات مهم دسترسی را به همین راحتی در اختیار هکرها قرار داده اید. گزینه broadcast را غیر فعال کنید تا دانستن ترکیب SSID و رمز عبور برای ورود به شبکه تان مورد نیاز باشد.
1. در همان صفحه ی پیکربندی نام SSID، باید بتوانید ویژگی برودکست را غیرفعال کنید.
2. گزینه Disable یا Turn off را انتخاب کنید.
گام 5: فعال كردن فیلترینگ مک آدرس (Mac filtering)
هر کامپیوتری دارای یک آدرس منحصر بفرد (MAC (Media Access Control می باشد. دسترسی به شبکهی خود را تنها به کامپیوترهای مجاز و مشخص شده محدود کنید.
1. از صفحه تحت وب تنظیمات روتر، بخش وایرلس را بیابید.
2. به بخش MAC filter بروید.
3. آدرس مک (کارت شبکه) کامپیوترهای مجاز شبکه ی خود را وارد نموده و با فعالسازی (enable)، تائید (confirm) یا روشن کردن (turn on) از اعمال شدن آن مطمئن گردید.
گام 6: قدرت فرستنده وایرلس شبکه خود را کاهش دهید (WLAN transmitter power)
شما این گزینه را نمی توانید بر روی همه روترهای وایرلس و اکسس پوینت ها بیابید، اما برخی از آنها به شما اجازه می دهند تا توان ارسال WLAN خود را کاهش داده و در نتیجه رنج سیگنال را محدودتر نمایید. هرچند تنظیم دقیق سیگنال با دقتی که به خارج از محدوده ی سازمان یا شرکت نشت نکند غیرممکن است، اما می توان با چند سعی و خطا ناحیه دسترسی سیگنال را در خارج از شبکه مورد نظر محدود نمایید. بنابراین فرصت دسترسی درخواست های خارج از شبکه ی بی سیم خود را به حداقل خواهید رساند.
گام 7: غیر فعال كردن دسترسی مدیریتی از راه دور (remote administration)
بسیاری از روترهای وایرلس دسترسی با حقوق مدیریتی به صورت ریموت و از راه دور را از طرق اینترنت فراهم می کنند. به صورت ایده آل شما زمانی باید از این ویژگی استفاده کنید که بتواند اجازه دسترسی به تنظیمات روتر را تنها برای آدرسهای IP خاص یا بازه ی خاصی از IPها محدود کرد. در غیر این صورت همواره هرکسی و از هرجایی بالقوه می تواند به روتر شما دسترسی یابد. به عنوان یک قانون، همیشه دسترسی از راه دور را غیر فعال کنید، مگر در مواقعی که شما شدیداً به این ویژگی نیاز دارید. ( معمولاً به طور پیش فرض این ویژگی غیرفعال می باشد، اما چک کردن آن خالی از لطف نیست.)
گام 8: استفاده از آنتی ویروس + فایروال با قابلیت IDS/IPS
قابلیت پیشگیری و شناسایی از حملات و نفوذ غیر مجاز به سیستم ها و سرورهای تحت شبکه از مهمترین فعالیتهای پیشگیرانه نرم افزاری است. سالهاست کوییک هیل تکنولوژی در حال تحقیق و توسعه بر روی این خصیصه می باشد. خبر خوش اینکه چندی است این ویژگی را به صورت یکپارچه در محصولات سری 2011 ، با کاربرپسندی بالا و به صورت کاملاً سایلنت ارائه گشته است.
بسیاری از هکرها تنها شبکه های ناامن و عمومی که نفوذ به داخل آنها بسیار ساده است را هدف قرار می دهند. با اجرای این اقدامات احتیاطی، شما می توانید از اکثر نفوذهای شایع امنیتی آنلاین پیشگیری کنید.
نويسنده: Shirinvas – لابراتوار شركت تكنولوژيهاي كوييكهيل
ویژگی آتوران پرکاربردترین ویژگی پیش فرض در سیستم عاملهای ویندوز می باشد. این خصوصیت اولین بار در ویندوز اکس پی معرفی شد و ابزارها و رسانه ها (مانند CD، DVD، فلش و…) را قادر ساخت تا برنامه ها را با استفاده از دستورات لیست شده در فایل autorun.inf، که در ریشه درایو قرار دارند را به صورت خودکار اجرا نمایند.
